Laser tulowy

Laser tulowy to frakcyjna technologia laserowa wykorzystująca najczęściej długość fali 1927 nm. Głównym chromoforem dla tej długości fali jest woda znajdująca się w skórze, dzięki czemu energia lasera oddziałuje przede wszystkim na naskórek oraz powierzchowne warstwy skóry właściwej. Pozwala to na precyzyjną przebudowę skóry bez konieczności usuwania całej jej powierzchni.

Podczas zabiegu wiązka lasera tworzy w skórze liczne, mikroskopijne strefy kontrolowanego działania termicznego, pozostawiając pomiędzy nimi fragmenty nieuszkodzonej tkanki. To właśnie one przyspieszają proces gojenia i regeneracji. Głębokość oraz intensywność oddziaływania zależą od zastosowanej energii, gęstości mikrowiązek, liczby przejść oraz indywidualnych parametrów urządzenia.

Kontrolowane podgrzanie tkanek przyspiesza odnowę naskórka, ułatwia eliminację komórek zawierających nadmiar melaniny oraz uruchamia procesy naprawcze prowadzące do przebudowy macierzy zewnątrzkomórkowej. W kolejnych tygodniach może dochodzić również do reorganizacji włókien kolagenowych i stopniowej poprawy struktury skóry.

Laser tulowy znajduje zastosowanie przede wszystkim w terapii przebarwień posłonecznych, nierównego kolorytu, oznak fotostarzenia, szorstkiej tekstury, rozszerzonych porów oraz drobnych zmarszczek. Może być również elementem terapii wybranych blizn i zmian potrądzikowych. Ze względu na powierzchowne działanie szczególnie dobrze sprawdza się w procedurach ukierunkowanych na poprawę jakości, gładkości i świetlistości skóry.

Laser może również tworzyć czasowe mikrokanaliki zwiększające przenikanie odpowiednio dobranych substancji aktywnych. Nie oznacza to jednak, że każdy preparat może być bezpiecznie aplikowany bezpośrednio po zabiegu – produkty wykorzystywane w terapii powinny być przeznaczone do zastosowania na skórę poddaną procedurze laserowej.

Parametry zabiegu dobierane są indywidualnie do rodzaju zmian, fototypu, grubości i reaktywności skóry, stosowanej pielęgnacji oraz wcześniejszych procedur. Szczególnej ostrożności wymagają pacjenci ze skłonnością do melasmy i przebarwień pozapalnych, ponieważ niewłaściwa kwalifikacja, zbyt intensywne parametry lub brak konsekwentnej fotoprotekcji mogą prowadzić do nasilenia zaburzeń pigmentacyjnych. Podstawą terapii jest więc konsultacja lekarska, prawidłowa kwalifikacja oraz odpowiednio zaplanowana pielęgnacja przed- i pozabiegowa.